strona główna

numer 43

Meandry rozwoju konstrukcji LWD



  Priorytetowym zleceniem złożonym przez wojsko w 1946 r. było opracowanie projektu i budowa prototypu samolotu szkolnego do nauki zaawansowanego pilotażu. Miał to być następca niepopularnego UT-2, którego chciano się pozbyć nawet z radzieckiego lotnictwa. Jak wspominał inż. Sołtyk, zgodnie z ówczesnymi zwyczajami zamówienie potraktowano jako ściśle tajne. Podczas spotkania pod koniec 1946 r. płk. inż. Henryka Krajewskiego z Dowództwa Wojsk Lotniczych z dyrektorem LWD inż. Aleksandrem Sułkowskim i głównym konstruktorem mgr. inż. Tadeuszem Sołtykiem, zlecenie zostało udzielone ustnie bez potwierdzenia na piśmie. Ze spotkania sporządzono jednak nie datowaną notatkę służbową ze szczegółami dotyczącymi nowej konstrukcji. Zgodnie z intencją zamawiającego miała to być nieco ulepszona postać UT-2 o prostej konstrukcji, napędzana według radzieckiej modły silnikiem M-11D. Płatowiec miał być bez klap, hamulców kół, odciążenia sterów etc, z prędkością maksymalną do około 250 km/h. Z innych warunków miał się odznaczać niezbyt dużą łatwością wchodzenia w korkociąg, co na UT-2 stało się podstawową przyczyną wypadków lotniczych.



wstecz